زیست نامه علمی دکتر شاملی

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

زیست نامه علمي دكتر عباسعلي شاملي
اين جانب دكتر عباسعلي شاملي در تاريخ 3/7/1339 و در ديار دانش، حكمت و عرفان، در شهرضاي اصفهان پا به اين کره ي خاکي نهادم و داراي سه فرزند هستم.من هم اكنون از اعضاي هيئت علمي مؤسسه ي آموزشي و پژوهشي امام خميني (قدس سرّه الشريف) در گروه علوم تربيتي و جانشين مدير اين گروه مي باشم. در سال تحصيلي 56-1355 وارد حوزه ي علميه ي شهرضا (مدرسه ي علميه ي صاحب الزمان ‹عج›)  و سپس (پس از حدود يك سال) وارد حوزه ي علميه ي قم (مدرسه ي منتظريه يا حقاني و مدرسه ي رسالت) شدم.
تا سال 1371 در حوزه  علميه ي قم به تحصيل اشتغال داشتم. طي اين مدت موفق شدم مقدمات، سطح مقدماتي، سطح عالي و هفت سال از درس خارج فقه و اصول حوزه را در اين مهد دانش و اجتهاد پشت سر گذارم.
مقدمات و سطح مقدماتي را طي پنج سال در مدرسه ي علميه ي رسالت كه در آن هنگام همگام و هم برنامه ي مدرسه علميه ي حقاني بود و توسط حضرت حجة الإسلام و المسلمين جناب آقاي دشتي و كمك و مشاوره ي مرحوم شهيد قدوسي (ره) مديريت  مي شد، پشت سر گذاشتم. سطح عالي را به طور آزاد در حوزه علميه ي قم گذرانده و در آن برهه از محضر اساتيد گرانقدر حضرات آيات عظام اعتمادي (كتاب رسائل در اصول)، ستوده(كتاب مكاسب محرّمه و بيع)، پاياني (مكاسب بيع و خيارات)، اشتهاردي (لمعه و مكاسب محرمه)، مسعودي (لمعتين)، فاضل لنكراني (دو جلد كفايه در اصول)، استادي (علم الحديث و درايه، حلقات اول و دوم اصول الفقه شهيد صدر ره)، سيد علي حائري (حلقات سوم اصول الفقه) بهره بردم.

در طول درس هاي خارج فقه و اصول از محضر اساتيد و آيات عظام سيد محمود هاشمي شاهرودي، سيد كاظم حائري، مكارم شيرازي، ميرزا جواد تبريزي، سبحاني و مظاهري اصفهاني و وحيد خراسانيبهره جستم.
همزمان با دروس حوزه از سال 1358 در برنامه ي ويژه ي آموزشي مؤسسه ي در راه حق كه با نظارت اساتيد و آيات عظام مصباح يزدي، خرازي و مظاهري اصفهاني به هدف تربيت طلاب و فضلاي حوزه علميه ي قم در راستاي پاسخگويي به نيازهاي نوين انقلاب و دنياي اسلام راه اندازي شده بود، به تحصيل اشتغال داشتم. طي اين دوران كه تا سال 1370 به طول انجاميد،  دومعادل  ليسانس فقه و حقوق اسلامي و مطالعات اسلامي را به ترتيب در سال هاي 1362 و 1370 از مؤسسه ي در راه حق و مركز مديريت حوزه ي علميه قم اخذ كردم.
در راستاي تكميل تحصيلات نوين حوزوي در سال 1362 به بنياد فرهنگي باقر العلوم (ع) كه دوره ي تكميلي و تخصصي مؤسسه ي در راه حق بود،  منتقل شده و در گروه روان شناسي به تكميل تحصيلات پرداختم. پس از چهار  سال  (در سال 1365-66) موفق به اخذ معادل فوق ليسانس روان شناسي با گرايش رشد شخصيت شدم (اين مدرك بر اساس انجام پژوهش و نه پايان نامه، پس از گذراندن تمامي واحد هاي مورد نياز در روان شناسي اخذ شد). پس از تكميل اين دوره در سال 1368 به همكاري در گروه روان شناسي دفتر همكاري حوزه و دانشگاه دعوت شدم كه حاصل دو سال همكاريم مشاركت در تأليف دو جلد روان شناسي رشد با نگرش به منابع اسلامي(و چندين مقاله روان شناختي بود) كه توسط سازمان سمت چاپ و منتشر شده است. كتاب نظريه هاي رشد شخصيت كه حاصل ديگر اين همكاري همراه با دوست دانشمندم آقاي دكتر ساجدي بود، هنوز به چاپ نرسيده است.
از سال 1371 مقارن با سال 1991 ميلادي به صلاحديد و بر اساس هدايت و نظارت استاد بزرگوار حضرت آيه الله مصباح يزدي (و پس از تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي وقت) و توصيه ي مقام معظم رهبري و حمايت و همكاري صميمانه ي رئيس جمهور محترم وقت آيه الله هاشمي رفسنجاني براي ادامه و تكميل تحصيلات به دانشگاه مك گيل در كشور كانادا اعزام شدم. ورود به اين دانشگاه در سال 1992 ميلادي بود كه پس از دو و نيم سال و در سال 1995 فوق ليسانس ديگري در رشته ي روان شناسي فلسفي اسلامي از موسسه ي مطالعات اسلامي گرفتم. پايان نامه ي اين فوق ليسانس به بررسي مقايسه اي رابطه ي نفس و بدن در   علم النفس فلسفي صدر المتألهين و ابن سينا  (رهما) اختصاص يافت.
از اين پس به دانشكده ي علوم تربيتي (Faculty of Education) در همين دانشگاه منتقل شده و پس از چهار                 سال (در سال 1999) در رشته ي فلسفه ي تعليم وتربيت و با گرايش آموزش و پرورش فرهنگ و    ارزش ها                   (Culture & Values in Education) با برجسته سازي ديدگاه علامه ي شهيد آيه الله سيد محمد باقر صدر (ره) در زمينه ي «شاخص هاي فرهنگ اسلامي توسعه و توسعه ي فرهنگي در يك جامعه اسلامي» موفق به اخذ درجه ي دكتري شدم. اين پايان نامه به اتفاق نظر هيئت داوران كميته ي دفاع ممتاز شناخته شد و درجه ي (Dean’s honor list)  را گرفت. 
شايسته است گوشزد كنم كه اعطاي اين امتياز زماني است كه يك پايان نامه هم توسط استادان داور بيروني[1] (از دانشگاه هاي ديگر) و هم در قضاوت كميته داخلي داوران[2] ممتاز و برجسته تشخيص داده شود.
لازم به ياد آوري است كه چون نظام تحصيل در بيشتر دانشگاه هاي آمريكا و كانادا آميزه اي از ارائه ي پايان نامه و گذراندن كورس ها و ترم هاي درسي است، هر دانشجو پس از فوق ليسانس و دكتري دست كم بيست  مقاله ي پژوهشي خواهد داشت. من نيز بنا به اقتضاي روند تحصيلي خود در دانشگاه مك گيل، در دو دوره ي فوق ليسانس و دكتري خود موفق به نوشتن 25 مقاله ي پژوهشي به زبان انگليسي شدم. پس از بازگشت به ايران ضمن همكاري با مؤسسه ي آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) در دو بخش آموزش و پژوهش تا كنون موفق به ارائه ي چندين مقاله ي علمي ـ  پژوهشي شده ام كه شماري از آنها در شماره هاي گوناگون مجله ي علمي تخصصي معرفت به چاپ رسيده است. عنوان برخي از اين مقالات چاپ شده بدين ترتيب است:
1.چشم اندازى بر شاخص هاى فرهنگى نظام آموزش و پرورش در كشور ژاپن
2.پيش نيازهاي تربيتي ارتباط با متربي از نگاه امام اميرالمؤمنين علي)
3.در جستجوي كشفي نو از روش شناسي پژوهش در علوم انساني و اجتماعي: رهيافتي به روش شناسي اسلامي پژوهش در علوم تربيتي
4.در تكاپوي رسيدن به مدلي از تربيت اخلاقي در اسلام": قسمت اول: جستاري در لابلاي نخستين پرسش ها
5.با پيامبر در ساحت عشق و محبت: راهبردي در بهينه سازي تربيت عاطفي و هيجاني
6.ميزگرد تعليم و تربيت دينـى همراه با آقايان دكتر سيد احمد رهنما و دكتر عبدالعظيم كريمي
7.درآمدى مفهوم‏شناختى در قلمرو تربيت دينى
8.. گذاري بر سيره ي علوي در راستاي نقد رويكرد پست مدرنيسم در  تربيت اخلاقي
9. مباني انسان شناختي توسعه ي اقتصادي در يك مدل اسلامي
10.        مباني انسان شناختي تربيت اخلاقي در يك مدل پيشنهادي اسلامي
11.  دستي بر شاخسار نخل ولايت امير ايمان امام علي (ع): راز محبوبيت جاوداني امام (ع)
12.        ريشه هاي چالش و درگيري ميان صفويان و عثمانيان[3]
13.  رويكردي روان شناختي به سوره مباركه ي يوسف در راستاي كشف پيام هاي مربوط به بهداشت رواني خانواده
14.  جايگاه و نقش انذار و تبشير در نظام تربيتى پيامبران : نگرش قرآنى
15.   سوگواره ي علامه شهيد آية‌ اله العظمي سيد محمد باقر صدر (قدس سرّه الشريف)
16.        آسيب شناسي روابط زن و شهر در يك جامعه ي ديني
دو مقاله ي من نيز در كتاب تربيت اسلامي جلد 2 و 4 (ويژه ي تربيت اخلاقي و تربيت در سيره و كلام امام علي (عليه سلام الله)) با نظارت معاونت پرورشي وزارت آموزش و پرورش به چاپ رسيده است. چهارمين مقاله به همايش تربيت از ديدگاه امام علي (ع) ارائه شده كه در اسفند ماه 1379 در قم بر گزار شد. چند مقاله نيز در مجله ي زن روز به چاپ رسيد كه بازنويسي شده ي مصاحبه ي من با آن مجله در زمينه ي خشونت عليه كودكان بود. فصلنامه ي حوزه و دانشگاه نيز دو يا سه مقاله اين جانب را در مورد مفهوم شناسي تربيت ديني و روش شناسي پژوهش در علوم اسلامي را  به چاپ رسانده است. يك مقاله هم در  فصلنامه ي شوراي فرهنگي اجتماعي زنان شماره ي 11 زير عنوان «منزلت زن در كلام امير المؤمنين علي (ع)» داشته ام.  براي اين فصلنامه كار تازه ي ديگري زير عنوان «آسيب شناسي تربيت ديني دختران» انجام داده ام كه در دست چاپ است. يك مقاله هم در فصلنامه ي علمي ـ تخصصي تاريخ در آينه ي پژوهش به چاپ رسيده است.
پيش از اعزام به خارج كشور و پس از آن، واحدهاي درسي گوناگوني را در  حوزه ي روان شناسي و علوم تربيتي تدريس كرده ام. ترجمه ي دو فصل از كتاب فلسفه ي روان شناسي[4] كار ديگر من پس از بازگشت به كشور است. اين كار براي پژوهشكده ي حوزه و دانشگاه انجام پذيرفت. كار اخير من مصاحبه اي در باره متغيرهاي دخيل در شكل گيري جنبش نرم افزاري بود كه در شماره ي 76، مجله ي معرفت به چاپ رسيد.
طي چند سال گذشته در كنار آموزش و پژوهش، راهنمايي، مشاوره و داوري ونظارت چندين پايان نامه ي كارشناسي ارشد را بر عهده داشته ام. عنوان برخي از اين پايان نامه ها چنين بوده است:
1. بررسي تطبيقي رابطه ي تربيت ديني و تربيت اخلاقي با نگرش اسلامي                اصغر اخوي  (1381)
2. فطرت و جامعه پذيري                                                    حسين اژدري زاده  (1379)
3. بررسي نظام تربيتي صحيفه ي سجاديه                                 علي اصغر ابراهيمي فر
4. نگرشي بر تعامل فقه و تربيت با تأكيد بر نقش فقه در تربيت      علي همت بناري (1380)
5. مطالعه ي سطح نگرش و انگيزش دانشجويان دانشگاه تهران نسبت به درس معارف اسلامي 1 و 2 در سال تحصيلي 80-79                                    سيد محمد رضا موسوي نسب    (1380)
6. چگونگي تنظيم روابط و رفتارهاي جنسي :  مقايسه بين جامعه ي ايران و دو جامعه ي آلمان و اتريش: رويكردي اخلاقي ـ حقوقي                   محمد والدمن   (1380)
7. نقش تربيتي داستان هاي قرآن                                       ابراهيم شفيعي  (1379)
8. چشم اندازي بر جايگاه و نقش تغافل در فرايند تربيت با نگرشي اسلامي                         علي بهران تجري       (1381)
9. نگرشي بر دعاي ابو حمزه ي ثمالي از ديدگاه تربيت ديني       محمد جواد مهاجري (1381)
10. اصول و روش هاي آموزش مفاهيم ديني به كودكان دبستاني       علي مقدسي پور  (1381)
          پس از بازگشت از كانادا، كشور محل تحصيل دوره ي دكتري، در موقعيت هاي تبليغي و نيز به هدف شركت در كنفرانس ها، سخنراني، كلاس تابستاني و ارائه ي مقاله از سوي مؤسسه ي آموزشي و پژوهشي امام خميني (قدس سرّه الشريف) به كشورهاي گوناگوني اعزام شده ام. انگلستان، ايتاليا، تانزانيا و آمريكا از جمله ي اين كشورها بوده اند. فعاليت هاي تبليغيمن در اين كشورها بيشتر در جمع شيعيان بومي و به زبان انگليسي بوده است.  پروژه هاي پژوهشي در دست اقدام من كه به صورت تيمي انجام مي گيرد عبارت است از:
1.«پيش نيازهاي يك مدل تربيت اخلاقي در يك جامعه اسلامي»،
2.«نوآوري هاي استاد علامه محمد تقي مصباح يزدي در قلمرو فلسفه ي اسلامي آموزش و پرورش»،
3.«اسلام و بايد ها و نبايدهاي تربيت جنسي»
4.«مرور و بازنگري روايات انتظار با رويكردي تربيتي»
عضويت شوراي علمي گفتمان شيعه و كاتوليك ميان حوزه ي علميه ي قم و هيترپ كالج لندن، عضويت شوراي علمي دفتر يونيسف در تهران (بخش مبارزه با AIDS/HIV)، عضويت شوراي علمي معاونت فرهنگي و تربيتي مر كز جهاني علوم اسلامي،  مديريت علمي پروژه ي ملي تدوين دائره المعارف تعليم وتربيت اسلامي وابسته به وزارت آموزش و پرورش جمهوري اسلامي ايران،            عضو يت  شوراي علمي تدوين سند ملي آموزش و پرورش جمهوري اسلامي ايران (چشم انداز بيست ساله)، عضويت هيئت علمي  بعثه ي مقام معظم رهبري در حج سال گذشته (1425 ه. ق) و حج امسال (1426ه.ق) از ديگر فعاليت هاي علمي اين جانب در چند سال اخير بوده است.
من الله التوفيق و عليه التكلان
قم المقدسه- عباسعلي شاملي
30 آبان ماه 1381
 

[1] External examiner

[2] The committee of internal examiners

[3]فصلنامه ي علمي ـ تخصصي تاريخ در آينه ي پژوهش، سال اول، پيش شماره ي 4، زمستان 1382، صص 39 تا 78.

[4] Mario Bunge & Ruben Ardila, Philosophy of Psychology, New York: Springer-Verlag, 1987.

بازدید 1135 بار

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.